Sunday, November 16, 2008

Bezoeking

In de verte kom ik hem bekend voor
Loos van ziel, naam en dak
Ik hoop op een glimp
Een miniportret dat nog ergens hangt
in een lange donkere gang,

ik ben het
Je weet toch wel wie ik ben?
Niet meer stellen, niet meer stellen

Wist hij nog maar voor één keer
wie hij was
Hij zou stante pede vertrekken
uit een weerzinwekkende schaamte
zonder ooit terug te keren

Want hij zou weten dat hij 
niemand had gemist

1 comment:

Remi van Herwijnen said...

Ik blijf, na je stukje over de rellen in 2005 te hebben gelezen, hangen bij je voornaam: Eduard, ik herken de schrijfstijl; scherp, cynisch met gevoel voor dichtwerk. Alleen klopt er iets niet, de Eduard die ik voor ogen heb met de specifieke schrijfstijl is in december 2004 al overleden.
Enigszins van mijn stuk zoek ik toch je blog op en ik zie je foto.
Gelukkig, je bent een andere Eduard. Gelukkig zijn er nog meer mensen geinteresseerd in de Nederlandse taal.

Het ga je goed